Hei!

Eg heiter Anette og skal fortelje deg ein dum ting eg opplevde i sommarferien!

Endelig var det tid for og bruke den fine sommarkjolen og dei nye skoa mine.Dei nye brune skoa mine med rosa hjerte på. Kjolen som mor hadde kjøpt til meg i fjord. Eg sprang og tok på meg bikinin og sykla ned til stranda . I badebagen hadde eg ein handduk, solkrem, solbriller og eit brev eg fekk i posten i dag. Eg stussa på kven eg kunne ha fått brev frå. I beve stod det:

Hei Anette!

Kom ned til posthuset du skal ha med alle pengane dine.

Kven har skreve dette skal tru? Det må vere nokon som kjenner meg sidan personen viste kva eg heiter. Ja, ja eg får ta og sykle heim at. Eg sykla heim og tok på kjolen og skoa. Eg tok lommeboka i veska mi og jekk til posthuset. Men på vei til posthuset byrja eg å tenke. Hmm, kvifor måtte eg ha med pengane? Kanskje nokon ville stele dei! Er dette eigentleg nokon god ide? Eg stoppa og tenkte meg godt om. Eg kunne gå forbi og late som ingenting, vist det var nokon som ville stele pengane mine. Ja, eg trur eg gjer det og så ser eg om det er nokon som ser etter meg. Eg gjekk til posthuset, men eg lata som ingenting. Nor eg gjekk der var der nokon som ropa på meg! Og det var……det var Hanne besteveninna mi, åh kor flaut. Eg gjekk bort til ho.

Hanne: Eg prøvde å ringe men eg fekk ikkje svar so eg sendte likså gret eit brev.

Anette: Men kva var det du lurte på?

Hanne: Nei, eg berre lurte på om du ville vere med på byen det er jo salg i dag!

Anette: Men kvifor skreiv du ikkje det på brevet?

Hanne: Ops, det hadde eg vist gløymt, kor dum eg er. Men vill du vere med?

Anette: Ja, så klart.

Og så gjekk vi på byen! Slutt……

Ida