Det var ein heilt vanleg dag ved middags bor et da kona plutseleg falt om og datt i golvet. Mannen vart redd og sprang bort til ho, men ho var død.

Han gjekk bort til naboen og sa gråtande ”Ho er død”. Han måtte forklare alt. Det vart gravferd på ein fin solskins dag.

Presten las frå bibelen. Naboen og faren til Sigurd snakkar: –stakkars Sigurd. – ja dette er tøft for han. – Han treng sikkert støtte i nokre dagar. – Det er no bra at han har sonen sin da. – Ja det er det. Sigurd står og tenker: Korleis skal eg leve utan ho – ho var jo kona mi. Den einaste grunnen til at eg vil leve er sonen vår.

Ein månad seinare når Sigurd hadde kome over det meste var det selskap for sonen som vart 9 år. Dit kom det ei fin dame. Mannen ville ha seg ei ny kone og det fekk han det var nemleg den fine dama. Dei levde lykkeleg i alle sine dagar.

Eirik